060110 : หัวข้อยังไม่ลงตัว ปล. วันนี้มัวเอ้อระเหยลอยชายที่บ้านนานไปหน่อย เลยไม่มีเวลากินข้าวเช้าเลยอ่ะ ต้องมาซื้อช๊อคโกแลตกับเครื่องที่มหาลัยกินแก้ขัดแทน ฮือๆ ชักขี้เกียจขึ้นรถไฟไปกลับทุกวันวันๆสองชั่วโมงแล้วนะเนี่ย รู้สึกชีวิตขาดหายยังไงบอกไม่ถูก *น้องบัวชมพู
เหมือนเดิมค่ะ วันนี้ทั้งวันแทบไม่ได้ทำอะไร ตอนเช้าอาจารย์เรียกเข้าไปคุยเรื่องหัวข้อโปรเจคอีกรอบ สรุปก็ยังไม่ลงตัวอีกอยู่ดีว่าใครจะทำหัวข้ออะไร แต่วันนี้แกมีหัวข้อใหม่มานำเสนอซึ่งก็น่าสนใจอยู่พอสมควร เพราะฟังดูแล้วการทดลองก็น่าจะเหมือนกับหัวข้อแรกที่อิชั้นสนใจอยู่ เพียงแต่เปลี่ยนตัวโปรตีน receptor ไปเป็นอีกตัวแค่นั้นเอง หัวข้อก็มีส่วนที่จะนำไปประยุกต์ใช้ในการวิจัยเกี่ยวกับยาแบบที่อิชั้นอยากทำด้วย ติดอยู่อย่างเดียวว่าทีมที่จะร่วมงานด้วยเค้าอยู่ที่เบิร์นอ่ะค่ะ แบบมองจากตึกอิชั้นไปก็เห็นโรงพยาบาลเลย ถ้าทำหัวข้อแรกมันก็มีสิทธิจะได้ไปทำวิจัยส่วนนึงที่อังกฤษ ซึ่งนอกจากจะฟังดูกิ๊บเก๋ยูเรก้าแล้ว ยังเปิดโอกาสให้ได้พบปะกับคนใหม่ๆเพื่อสร้าง connection เอาไว้หลังจากเรียนจบด้วย แต่คิดไปคิดมาอีกรอบ ยังไงพวกอิชั้นก็คงจะได้มีโอกาสสร้าง connection กับคนพวกนั้นผ่านโพรเฟสเซอร์อยู่ดี เมื่อวานเลยขอเปเปอร์ของอาจารย์แกกลับมาอ่านอีกรอบแล้วค่อยนั่งคิดตัดสินใจดูอีกที คือถ้าอิชั้นตัดสินใจทำเรื่องนี้ซึ่งมันก็ไม่ได้ห่วยอะไร มันก็จะมีความสุขด้วยกันทุกฝ่าย เพราะอิชั้นเองก็ไม่อยากให้บรรยากาศในห้องแล็บมันมาคุตั้งแต่เริ่มด้วยการตบตีแย่งหัวข้อกัน แต่อิชั้นเองก็ไม่อยากรีบตัดสินใจผูกมัดตัวเองอะไรตอนนี้ เพราะจะต้องอยู่กับอิหัวข้อนี่ไปอีกสี่ปีแน่ะ เฮ้อออ... ว่าแต่ทำไมอาจารย์แกไม่ยอมรับสมัครนักศึกษาตามหัวข้อไปเลยแต่แรกว้าา จะได้ไม่มีปัญหาแบบนี้อ่ะ
ปปล. แต่ถ้ามาเช่าห้องอยู่เองที่เบิร์นอิตาหลวงพี่ต้องงอนตุ๊บป่องแน่ๆ อีกอย่างไม่อยากเสียค่าเช่าห้องเพิ่มด้วยค่ะ ยิ่งได้ตังค์น้อยๆอยู่ ทนไปก่อนละกันเน๊าะ อีกสักพักคงลงตัว (T-T)
6 ม.ค. 2553 เวลา 18:35 น.
น้ำหนักชั่งได้สัปดาห์นี้ 67.0 kg


เพราะบางคนอยู่นานกว่านั้นด้วยซ้ำอ่ะถ้าไม่เสร็จ
สองปีนี่ยังไม่ได้ข้อมูลถึงไหนเลยค่ะ อิชั้นว่า
แอร๊ยยยยยยยย พูดแล้วเครียด สัปดาห์แรกผ่านไปยังไม่ได้หัวข้อเลย (T-T)